Githe van der Meulen en Arnold Postma

Githe van der Meulen-Brouwer en Arnold Postma

IMG_3746

Githe v/d Meulen bij de Carribean Party Night in 2015 van het FFF (archief).

 

arnold

Arnold Postma (arnoldpostma.nl)

"Woendag- en donderdagvond zijn nog voldoende kaarten beschikbaar"

Last but not least stellen we de laatste twee mearkespelers aan je voor, want voor de woensdag- en donderdagavondvoorstelling zijn nog voldoende kaarten beschikbaar. Het wordt dit jaar een spektakelstuk en dat laten we de spelers graag vertellen. We vragen Githe van der Meulen-Brouwer, een van de nieuwe spelers dit jaar, het hemd van het lijf en je leest meer over de man die na vorig jaar dacht "het rond het mearke wat rustiger aan te kunnen doen". Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan dus is hij er dit jaar (in een andere hoedanigheid) gelukkig ook weer bij: Arnold Postma.

Githe, vertel eens iets over jezelf:
Mijn naam is Githe van der Meulen – Brouwer (ja, één van die út de Tsjalk…) en ik ben geboren en getogen in Grou. Op mijn 18e ben ik uit Grou vertrokken om te gaan studeren aan de Hotel management School.  Na 12 jaar ben ik, samen met man Jan en kind terug gegaan naar Grou. We stonden voor een schoolkeuze en konden geen passende school vinden in de stad. Het is toch ook veel leuker om op te groeien in een dorp! Zo kwamen we weer in Grou terecht. Nu woon ik hier alweer bijna 14 jaar met manlief en onze twee dochters Iris en Vere.

Arnold, voor de mensen die je nog niet kennen, vertel eens:
Ik ben Arnold Postma, 44 jaar en ook een geboren en getogen Grouster. Tot vorig jaar heb ik 25 jaar het geluid gedaan bij het mearke. In die tijd heb ik ook twee keer een rolletje gehad.

Wat hebben jullie met het Sint Piter feest?
Githe:
Vanaf jongs af aan vierden we Sint Piter op school en thuis. Als kind vond ik deze periode in het jaar een super tijd met natuurlijk de Sint Piter beurs, de opzetactie, het Mearke en de grote intocht van Sint Piter aan de kade. Elk jaar weer een verrassing of hij met de boot of per arrenslede aan zou komen. Vooral op school was het een gezellige periode met extra activiteiten, cadeaus etc. Voor mij persoonlijk was het hoogtepunt altijd dat Sint Piter en Swarte Pyt op school kwamen.

Arnold:
Het Sint Piter feest is een bijzonder feest waar ik altijd volop van geniet. Ik vind het prachtig om er mede voor te zorgen dat het voor kinderen een prachtig gebeuren is. Naast het mearke ben ik daarom dit jaar ook actief bij het Sint Piter sjoernaal dat alweer voor het vijfde jaar voorbij komt.

Jullie zijn beide opgegroeid in Grou en hebben veel mearkes gezien. Is er ook een bijgebleven?

Githe:
Over het algemeen vond ik de mearkes erg spannend maar ook wel vaak eng. Ik herinner me nog een sprookje met master Fopma, helaas weet ik de titel niet meer. Wat was dat een eng sprookje, ik dook ervan onder de bank, zo spannend vond ik het. Wat ik ook enorm leuk vond, was de bijdrage van onze juffen en meesters die meededen in de voorstellingen. Goh, wat was ik dan trots op ‘mijn’ juf. Bij sommige sprookjes was het verhaal soms lastig te volgen. Dat gaf niet want  je was al enorm onder de indruk van alles wat er op het podium gebeurde.

Ik vind het dan ook een enorme eer dat ik ben gevraagd om dit jaar mee te doen met het mearke. De afgelopen 5 jaar heb ik een aantal producties gedaan op het gebied van zang, dans en toneel maar dit is toch weer een hele andere, spannende uitdaging!

Arnold:
Het leuke aan het mearke is voor mij toch wel het samenzijn. Als we beginnen in oktober lijkt het nog een zooitje ongeregeld  maar vier maanden later wordt er in februari op professionele wijze een mearke opgevoerd; geweldig! Minder leuk in al die jaren dat ik verbonden was aan het mearke, was het afscheid nemen van leerkrachten. In de afgelopen jaren heb ik veel spelers zien komen en gaan. Jammer is dat de leerkrachten niet meer genoeg tijd kunnen vrijmaken om met het mearke mee te kunnen doen. Tijden veranderen, dat weet ik. Maar het Sint Piter feest is voor kinderen en deze kinderen vinden het juist zo leuk om meester of juf eens in andere hoedanigheid te zien. En het mearke is daar in mijn ogen uiterst geschikt voor.

Hoe vieren jullie zelf het Sint Piter feest?
Githe:
Tot vorig jaar hebben we het Sint Piter feest thuis gevierd. Toen we weer in Grou kwamen, maakte ik het feest weer op een andere manier mee, als moeder met twee kleine kinderen. Goh, wat vonden de meiden het ook altijd leuk. Een hele week feest op school en in het dorp met als hoogtepunt toch elke keer weer de aankomst van Sint Piter en Swarte Pyt. En uiteraard de pakjes na het vertrek.

Arnold:
We vieren het elk jaar gezellig met de hele familie.

Waarom 'moeten' de mensen dit jaar naar het Sint Piter mearke?

Githe:
De Mearke van dit jaar ’’Katharina Katharina yn it Gouzzebrief’’, is een superleuk sprookje, vol met humor, liefde, zang en natuurlijk een klein beetje verdriet. Het bijzondere dit jaar is wel dat we ook de zaal gebruiken als podium. Voor ons een grote uitdaging maar vooral voor de kinderen nog aantrekkelijker want ze zitten middenin het sprookje en zijn nog meer betrokken bij ons spel. Ik heb er reuze zin in, het wordt een spektakel.

Arnold:
Ik kan zeggen dat het mearke iets anders dan anders is, maar dat roepen we elk jaar. Vorig jaar was bijzonder  omdat het stuk op zich al hoogstaand was. Dit jaar is eigenlijk alles anders…….maar ook heel bijzonder waar echt van alles in zit. Ik  ga maar 1 ding verklappen wat anders is dan voorgaande jaren….Ik doe niet het geluid maar speel mee in “Katharina Katharina”!